Во ера која се карактеризира со брз технолошки напредок, дигиталната трансформација на јавната администрација стана императив за владите ширум светот. Со преминот кон целосна дигитализација, неопходно е да се справиме со предизвиците поврзани со трансферот на вработените кон нови работни области. Дигитализацијата на општеството е неизбежен процес кој ќе се случи. Единствено прашање е дали ќе го започнеме процесот на дигитализација веднаш или како и се досега ќе чекаме да биде задолжителен, па да ја започнеме дигитализацијата како една од последните земји во светот.
Зошто е важно ден поскоро да почне целосната дигитализација на јавната администрација?
Целосната дигитализација ќе значи намалување на јавната администрација, обука на адимнистрацијата за да може да функционира, целосна реорганизација на јавните институции и нормално побрза и поефикасна администрација со 0 корупција. Истовремено, ова ќе значи зголемување на платите во јавната администрација, но и зголемување на средствата на капитални инвестиции. Крајниот бенифит од сето ова најмногу ќе го почуствуваат граѓаните бидејќи ќе нема простор за корупција, ниту простор за држење на предмети по институции и простор за манипулација со предметите.
Процесот мора да се одвива во неколку фази:
1. Проценка на постоечките вештини на работниот кадар
Пред да започнеме со процесот на дигитална трансформација, важно е да направиме целосна проценка на вештините на постоечкиот работен кадар. Идентификувањето на предности, слабости и потенцијални области за развој во работниот кадар ќе помогне при донесувањето на информирани одлуки за пренесување на работниците и потребите за обука. Оваа евалуација може да се постигне преку ревизии на вештини, анкетирање на вработени и консултации со раководители на сектори и специјалисти за човечки ресурси.
2. Редефинирање на улогите и работните профили
За полесно да се направи непречена транзиција, потребно е да се редефинираат работните профили и улогите во секторот на јавната администрација. Преку анализа на влијанието на дигитализацијата врз различните задачи, организациите можат да ги одредат потребните вештини за новите позиции. Овој процес вклучува преопределба на описите на работата, одредување на нови одговорности и идентификување на преносливи вештини што ги поседуваат вработените. Нагласувањето на преносливите вештини овозможува фер транзиција преку искористување на искуството и експертизата на постоечкиот кадар, додека се осигура дека тие се доволно подготвени за дигиталната средина.
3. Програми за обука и преквалификација
За да им овозможиме на работниците да се прилагодат на новите улоги, мора да се спроведат целосни програми за обука и преквалификација. Организациите можат да соработуваат со образовни институции, приватни даватели на обуки и онлајн платформи за учење за да развијат прилагодени програми кои ќе ги покријат конкретните пропусти во вештините. Овие програми треба да вклучуваат технички вештини како: анализа на податоци, дигитална комуникација, управување со проекти и критичко мислење. Нудењето можности за континуирано учење ќе ги поттикне вработените и ќе ги зголеми нивните шанси за успешна транзиција во новите дигитални улоги.
4. Внатрешна мобилност и ротација на работни места
Промовирањето на внатрешна мобилност и ротација на работните места може да ја олесни фер транзицијата во секторот на јавната администрација. Посочувањето на вработените да истражуваат различни одделенија и функции не само што ќе им обезбеди различни искуства, туку и ќе помогне да ги идентификуваат областите каде што нивните вештини ќе можат да бидат најдобро искористени. Со имплементирање на транспарентни политики и процедури за интерни огласи за работа, организациите можат да обезбедат еднаков пристап до нови можности и да спречат непотизам. Програмите за ротација на работни места, исто така, ја подобруваат соработката, споделувањето знаење и разбирањето меѓу вработените.
За ова да се случи мора да има политичка волја бидејќи тоа истовремено ќе значи кадрите кои ќе останат во институциите и оние новите кои ќе треба да се примат, не смеат да бидат под партиски или етнички клуч, туку исклучиво под професинален клуч. Со каква било друга трансформација оние најквалитетните 20-30% од вкупната администрација ќе ја напуштат јавната администрација бидејќи на пазарот на трудот во приватниот сектор секој готов кадар се плаќа неколку кратно поскапо од јавната администрација. Државата мора да се потруди да го задржи квалитетниот кадар во институциите бидејќи без нив јавните институции нема да бидат во можност да напредуваат и да го следат чекорот со светските трендови на дигитализација.
![](https://sdsm.org.mk/wp-content/uploads/2024/09/IMG_3460-768x481.jpeg)